![]() |
| "O lavrador perspicaz conhece o caminho do arado." Homenagem a Oscar Barbosa Souto Antigo lavrador, garimpeiro, comerciante, tabelião e juiz de paz. In Memoriam. |
Une chronique incroyable sur les génies du football et le futur de Mbappé
Pour devenir championne du monde en 1998 à domicile et en 2018 en Russie, la France a connu une magnifique évolution footballistique. Elle a compté dans ses rangs de nombreux joueurs exceptionnels, dont les noms méritent d'être qualifiés de « Monsieur ».
On peut citer Monsieur Fontaine, meilleur buteur de la Coupe du monde 1958 en Suède et, à ce jour, détenteur du record du monde de buts dans la plus grande compétition de football ; Monsieur Zidane, qui, lors de la Coupe du monde 2006 en Allemagne, a donné un coup de tête à l'Italien Materazzi – Dante l'aurait sans doute envoyé en enfer et Sartre aurait déclaré à Materazzi que l'enfer, c'est les autres ; et Monsieur Platini, qui a quitté les terrains où il a brillé de mille feux pour devenir directeur de l'UEFA.
Le monde a également connu Monsieur Pelé, qui, à 17 ans, a inscrit un triplé contre la France en demi-finale de la Coupe du monde 1958 en Suède ; un exploit qui a provoqué la cessation des hostilités en Afrique pour permettre aux combattants d'assister à un match de son club, Santos. Cela a entraîné l'expulsion de l'arbitre par les supporters lors d'un match de football de Santos en Colombie (ou au Pérou ?), car ce dernier l'aurait prétendument renvoyé du terrain ; il détient le record du monde du nombre de buts marqués en carrière avec 1300 ; et, fait sans précédent, il a été trois fois champion du monde avec l'équipe nationale brésilienne.
Devenir quintuple champion du monde de football, Le Brésil comptait dans ses rangs Monsieur Didi, considéré par la FIFA comme le meilleur joueur de la Coupe du monde 1958 en Suède, remportée par le Brésil ; et Monsieur Garrincha, considéré par les Brésiliens comme le meilleur joueur de la Coupe du monde 1962 au Chili, également remportée par le Brésil. Le Brésil comptait dans ses rangs MM. Gerson, Tostão et Rivelino, joueurs de l'équipe victorieuse de la Coupe du monde 1970 au Mexique, considérée comme la meilleure de tous les temps – peut-être à égalité avec les « Puissants Magyars » hongrois de Monsieur Puskás, vers 1954, et l'« Orange mécanique » néerlandais de Monsieur Cruyff, vers 1974 ; Le Brésil avait également Monsieur Romário, élu meilleur joueur du monde par les Européens et artisan de la victoire brésilienne lors de la Coupe du monde 1994 aux États-Unis ; et MM. Ronaldo, Rivaldo, Ronaldinho et Kaká, tous élus meilleurs joueurs du monde à différentes occasions par les Européens et artisans de la victoire du Brésil lors des Coupes du monde 2002 en Corée et au Japon. Il est possible que si, lors de la Coupe du Monde 2026, qui se déroulera aux États-Unis, au Canada et au Mexique, l'équipe de France parvienne à vaincre l'Espagne – la deuxième meilleure équipe actuelle –, Kylian Mbappé entrera dans le panthéon des génies du football mondial ; et, dans ce cas, on pourra l'appeler « Monsieur » Mbappé.
Cependant, il se pourrait bien qu'après le retour de la Coupe du Monde sur le continent américain, le sélectionneur Carlto Ancelotti rejette l'art de la prédiction et souhaite réécrire cette histoire, en gommant toute absurdité et en la ramenant à un niveau d'harmonie et d'excellence conforme à la réalité qu'il a bâtie.
##################
Una crónica fascinante sobre genios del fútbol y el futuro de Mbappé
Para convertirse en campeona del mundo en 1998, en casa, y en 2018, en Rusia, Francia experimentó una magnífica evolución futbolística. En este sentido, contó con muchos jugadores excepcionales, cuyos nombres deberían ir precedidos de la expresión "Señor". Estaba el Señor Fontaine, máximo goleador del Mundial de Suecia de 1958 y, hasta la fecha, poseedor del récord mundial de goles en el mayor evento futbolístico; el Señor Zidane, quien en el Mundial de Alemania de 2006 le dio un cabezazo al jugador italiano Materazzi —sin duda, Dante llevaría a Zidane al infierno y Sartre le diría a Materazzi que el infierno son los demás—; y el Señor Platini, quien dejó los terrenos de juego para entrar en la gestión deportiva como ejecutivo de la UEFA.
El mundo tuvo al Señor Pelé, quien con 17 años marcó 3 goles contra Francia en la semifinal del Mundial de Suecia de 1958; un gol que provocó la suspensión de una guerra en África para que los combatientes pudieran verlo jugar un partido de su club, el Santos. Provocó la expulsión del árbitro por parte de la afición en un partido del Santos en Colombia (¿o Perú?...), porque supuestamente lo había sacado del campo; es poseedor de un récord mundial con 1300 goles en su carrera; y, de forma sin precedentes, fue tres veces campeón del mundo con la selección brasileña.
Para convertirse en cinco veces campeón del mundo de fútbol, Brasil contaba con Señor Didi, considerado por la FIFA como el mejor jugador del Mundial de Suecia de 1958, donde Brasil se proclamó campeón; Señor Garrincha, considerado por los brasileños como el mejor jugador del Mundial de Chile de 1962, donde Brasil volvió a ser campeón; Brasil tenía jugadores como Señores Gerson, Tostão y Rivelino, integrantes del equipo campeón del Mundial de México 1970, y el mejor equipo de todos los tiempos, posiblemente empatado con los "Poderosos Magiares" húngaros de Señor Puskás, alrededor de 1954, y la "Naranja Mecánica" holandesa de Señor Cruyff, alrededor de 1974; cabe destacar que tanto el jugador húngaro como el neerlandés se forjaron en la admirable liga española. Brasil también contó con Señor Romário, elegido mejor jugador del mundo por los europeos y artífice de la victoria brasileña en el Mundial de 1994 en Estados Unidos; y con Señores Ronaldo, Rivaldo, Ronaldinho y Kaká, todos ellos elegidos en distintas ocasiones como los mejores del mundo por los europeos y responsables de la victoria brasileña en el Mundial de 2002 en Corea y Japón.
Es posible que si, en el Mundial de 2026, que se disputará en Estados Unidos, Canadá y México, la selección francesa logra vencer a la española —la segunda mejor selección de la actualidad—, la estrella Mbappé entre en el selecto grupo de los genios del fútbol mundial; y, en ese caso, podremos llamarlo simplemente Señor Mbappé.
Pues bien, puede que, tras el regreso del Mundial a las tierras septentrionales del continente americano, el entrenador Carleto Ancelotti no esté de acuerdo con el arte de la predicción y quiera reescribir esta crónica, eliminando cualquier posible absurdidad y situándola en los niveles de armonía y excelencia acordes con la realidad que ha construido.
##################
Crônica louca sobre os gênios do futebol
Para se tornar campeã do mundo em 1998, em casa, e em 2018, na Rússia, a França teve uma evolução magnífica no futebol. Nesse sentido, teve muitos jogadores excepcionais, cujos nomes dever ser antecedidos da expressão “Senhor”. Houve o Senhor Fontaine, artilheiro da Copa do Mundo de 1958, na Suécia e, até hoje, recordista mundial de gols no evento máximo do futebol; o Senhor Zidane, que na Copa do Mundo de 2006, na Alemanha, deu uma cabeçada no jogador italiano Materazzi — certamente, o filósofo Dante levaria Zidane para o inferno e o filósofo Sartre declararia para Materazzi que o inferno são os outros; e o Senhor Platini, que deixou os campos de futebol e ingressou na gestão como dirigente da UEFA.
O mundo — esse enorme mundo terrestre — teve o Senhor Pelé, que aos 17 anos, marcou 3 gols contra a França na semifinal da Copa do Mundo de 1958, na Suécia; desencadeou a paralisação de uma guerra na África, para que os contendores pudessem assisti-lo em uma partida de futebol do seu clube, o Santos; causou a expulsão do juiz, pelos torcedores, em uma partida de futebol do Santos, na Colômbia (ou no Peru?...), porque esse juiz o teria expulsado de campo; é recordista mundial, com 1.300 gols na carreira; e, de forma inédita, foi 3 vezes campeão do mundo, pela seleção brasileira.
Para ser pentacampeão do mundo de futebol, o Brasil teve o Senhor Didi, considerado pela FIFA, o melhor jogador da Copa do Mundo de 1958, na Suécia, em que o Brasil foi campeão; o Senhor Garrincha, considerado o melhor jogador da Copa do Mundo de 1962, no Chile, em que o Brasil foi novamente campeão; teve o Senhor Gerson, o Senhor Tostão e o Senhor Rivelino, jogadores da seleção campeã da Copa do Mundo de 1970, no México, e melhor seleção de todos os tempos — possivelmente, empatada com os “Mágicos magiares” húngaros, de Puskas, aí pelos idos de 1954, e a “Laranja Mecânica” holandesa, de Cruijff, por volta de 1974; devendo ser enfatizado que tanto o húngaro quanto o holandês se consagraram no admirável futebol espanhol. O Brasil teve também o Senhor Romário, eleito melhor jogador do mundo pelos europeus, e responsável pela vitória canarinha na Copa do Mundo de 1994, nos EUA; e o Senhor Ronaldo, o Senhor Rivaldo, o Senhor Ronaldinho e o Senhor Kaká, todos eleitos, em ocasiões distintas, melhor do mundo pelos europeus, e responsáveis pela vitória canarinha na Copa do Mundo da Coreia e Japão, em 2002.
É possível que se, na Copa do Mundo de 2026, a ser jogada nos EUA, Canadá e México, a seleção francesa consiga ganhar da seleção espanhola — a segunda melhor seleção dos tempos atuais —, o craque Mbappé ingresse no universo dos gênios do futebol mundial; e, nesse caso, poderemos denominá-lo Senhor Mbappé.
Bom, mas pode ser que, após o retorno da Copa do Mundo nas plagas nortistas do continente americano, o técnico Carleto Ancelotti não concorde com a arte da previsão e queira reescrever esta crônica, retirando-lhe eventuais loucuras e colocando-a nos patamares de harmonia e excelência condizentes com a realidade que ele tiver construído. Afinal, ele sonha em fazer do Brasil hexacampeão do mundo de futebol.
##################
A crazy chronicle about football geniuses
To become world champions in 1998, at home, and in 2018, in Russia, France underwent a magnificent evolution in football. In this sense, it had many exceptional players, whose names should be preceded by the expression "Sir". There was Sir Fontaine, top scorer of the 1958 World Cup in Sweden and, to this day, the world record holder for goals in the biggest football event; Sir Zidane, who in the 2006 World Cup in Germany, headbutted the Italian player Materazzi — certainly, Dante would take Zidane to hell and Sartre would declare to Materazzi that “l’enfer c’est les autres”; and Sir Platini, who left the football fields and entered football management as an executive at UEFA.
The world — the entire world — had Sir Pelé, who at 17 years old, scored 3 goals against France in the semi-final of the 1958 World Cup in Sweden; It triggered the halt of a war in Africa so that the combatants could watch him in a football match of his club, Santos; it caused the referee to be expelled by the fans in a Santos football match in Colombia (or Peru?...), because that referee had allegedly sent him off the field; he is a world record holder with 1,300 career goals; and, in an unprecedented way, he was a 3-time world champion with the Brazilian national team.
To become a five-time world champion in football, Brazil had Sir Didi, considered by FIFA to be the best player of the 1958 World Cup in Sweden, in which Brazil was champion; Sir Garrincha, considered by Brazilians to be the best player of the 1962 World Cup in Chile, in which Brazil was again champion; Brazil had Sir Gerson, Sir Tostão, and Sir Rivelino, players from the team that won the 1970 World Cup in Mexico, and the best team of all time—possibly tied with the Hungarian "Mighty Magyars" of Puskas, around 1954, and the Dutch "Clockwork Orange" of Cruyff, around 1974. Brazil also had Sir Romário, elected the best player in the world by Europeans, and responsible for the Brazilian victory in the 1994 World Cup in the USA; and Sir Ronaldo, Sir Rivaldo, Sir Ronaldinho, and Sir Kaká, all elected, on different occasions, as the best in the world by Europeans, and responsible for the Brazilian victory in the 2002 World Cup in Korea and Japan.
It is possible that if, in the 2026 World Cup, to be played in the USA, Canada, and Mexico, the French national team manages to beat the Spanish national team — the second-best team of current times — the star Mbappé will enter the universe of geniuses of world football; and, in that case, we can call him Sir Mbappé.
Well, but it may be that, after the return of the World Cup to the northern lands of the American continent, coach Carleto Ancelotti will not agree with the art of prediction and will want to rewrite this chronicle, removing any possible absurdities and placing it on the levels of harmony and excellence consistent with the reality he has built.
##################
Chronica insana de geniis pediludii
Ut anno MCMXCVIII domi et anno MMXVIII in Russia campiones mundi fierent, Francia evolutionem magnificam in pediludio subiit. Hoc sensu, multos lusores egregios habuit, quorum nomina praecedere debent locutione "Domine". Erat Dominus Fontaine, summus goleator Certaminis Mundani anni MCMLVIII in Suecia et, usque ad hunc diem, recordum mundi pro golibus in maximo certamine pediludii possessor; Dominus Zidane, qui in Certamine Mundano anni MMVI in Germania, lusorem Italicum Materazzi capite percussit — certe Dante Zidane ad infernum duceret et Sartre Materazzi declararet infernum esse alios homines; et Dominus Platini, qui campos pediludii reliquit et administrationem pediludii ut administrator apud UEFA ingressus est.
Mundus Dominum Pelé habebat, qui, XVII annos natus, tres goles contra Franciam in semifinali Certaminis Mundani anni MCMLVIII in Suecia fecit; hoc bellum in Africa finem effecit ut pugnantes eum in certamine pediludii clavae suae, Santos, spectare possent; Hoc effecit ut arbitrus a spectatoribus in certamine pediludii Santos in Columbia (aut Peru?...) expulsus sit, quia arbiter eum e campo expulisset; is est recordum mundi cum 1300 golibus in cursu honorum; et, modo inaudito, ter campion mundi cum turma nationali Brasiliensi fuit.
Ut quinquies campion mundi pediludii fieret, Brasilia Dominum Didi habuit, a FIFA optimum lusor Certaminis Mundani anni 1958 in Suecia, in quo Brasilia campion fuit, habitum; Dominum Garrincha, a Brasiliensibus optimum lusor Certaminis Mundani anni 1962 in Chile, in quo Brasilia iterum campion fuit, habitum; Brasilia habuit Dominum Gerson, Dominum Tostão, et Dominum Rivelino, lusores ex turma quae Certamen Mundanum Pediludii anni 1970 in Mexico vicit, et optimam turmam omnium temporum—fortasse aequatos cum "Magyaribus Potentibus" Hungaricis Puskas, circa annum 1954, et "Aurantiis Mecanicis" Batavis Cruyff, circa annum 1974. Brasilia etiam habuit Dominum Romário, ab Europaeis optimus lusor in mundo electus, et qui victoriam Brasiliensem in Certamine Mundano anni 1994 in Civitatibus Foederatis Americae effecit; et Dominum Ronaldo, Dominum Rivaldo, Dominum Ronaldinho, et Dominum Kaká, omnes, variis occasionibus, ab Europaeis optimi in mundo electi, et qui victoriam Brasiliensem in Certamine Mundano anni 2002 in Corea et Iaponia effecit. Fieri potest ut, si in Certamine Mundano Pediludii anni 2026, quod in Civitatibus Foederatis Americae, Canada, et Mexico ludetur, turma nationalis Gallica Hispanicam turmam nationalem — secundam optimam turmam temporum hodiernorum — vincat, stella Mbappé in universum ingeniorum pediludii mundialis ingrediatur; et, eo casu, eum Dominum Mbappé appellare possimus.
Bene, sed fieri potest ut, post reditum Certaminis Mundani ad terras septentrionales continentis Americani, exercitor Carleto Ancelotti cum arte praedicendi non assentiatur et hanc chronicam rescribere velit, quaslibet absurditates possibiles removendo et eam in gradus harmoniae et excellentiae, qui cum realitate quam ipse aedificavit congruunt, collocando.
##################


























